Oranje wortels 

Een weinig bekend historisch feit is dat wortels oranje zijn dankzij de Nederlanders. Koningshuisgezinde boeren teelden voornamelijk de oranje variant van de tot dan in vele kleuren voorkomende wortel, en maakten 'm op die manier de dominante variant. Geloof me, of google 't maar en geloof me later.

Het is weer tijd voor Nederlandse wortels. Want de tijd van depressieve berichtgeving over duurzaamheid loopt op z'n einde, en de tijd is rijp voor een spreekwoordelijke wortel voor de neus. Al Gore heeft z'n werk goed gedaan, de boel is lekker opgewoeld en de wereld is een eind uit z'n ontkenningsfase gekomen. Op die paar losgeslagen criticasters na die vanwege een overdreven jaartalletje in een IPCC rapport de totale wetenschap van klimaatverandering in 't verdomhoekje weten te zetten

2010 gaat draaien om positieve motivatie. Mensen moeten er weer zin in krijgen. Gelukkig is het zo'n verdraaid koude winter geweest, want dat maakt gevoelsmatig de zon in het voorjaar een stuk warmer. En dat momentum kunnen we als innovatieve ondernemers best gebruiken om duurzaamheid in het zonnetje te zetten. Merken als Volkswagen met hun uitingen over Bluemotion technologie, en de daaruit voortgevloeide Fun Theory campagne (www.thefuntheory.com) spelen daar al slim op in. Niet zitten zeuren in de hoek over verzuipende ijsberen, maar gewoon dingen verzinnen waardoor zelfs de mensen die niets hebben met een graadje meer of met electrische auto's tóch meegaan in de innovaties die de wereld een betere plek moeten gaan maken. De beste manier om dat te bereiken is om duurzaamheid als integraal onderdeel van ondernemerschap te beschouwen. Er is geen andere keuze, dus dan kan je het maar beter leuk maken.

 

Praia do Castelo, Lisbon, Portugal 
A place to remember:

http://maps.google.com/maps?f=q&q=38.613640,-9.215512%20%28Praia%20do%20Castelo,%20Lisbon,%20Portugal%29

 

Al klaar? 

Sta hier in Utrecht bij een pizzeria. Daar zijn de gezinspizza's al
klaar, terwijl je wel nog staat te wachten. Lijkt me enorm frustrerend.
 

Interessant portfolio... 

"Schat, ik heb een idee. We hebben nu al een tijdje die gasbusiness van ons, maar ik mis een beetje de spanning... Laten we er iets naast gaan doen."
 

Come fly with me 
Eerste werkdag in 't nieuwe jaar.
Vol inspiratie en energie.
En wat doe je dan als allereerste als je op kantoor bent?
Juist..
http://www.zurqui.com/crinfocus/paper/air-bld1.html
 

Oostvaarderplas 

 

Nice snocks here 
Don't you just love those menus abroad that take a fair amount of linguistic skills to translate?
Ran into a couple of nice ones again last week. In southern Spain, where I believe one can find more people speaking English than Spanish. Oh really?



 

Divemasters unite! 
Nice. Today a friend of mine, Rebecca, had a stopover in Amsterdam on
her way back from Seattle. Picked her up from the airport and we
cruised the canals on my boat for a few hours. Great to catch up on
divers' war-stories and chat about the fun we had Koh Tao for what
seems to be decades ago.
And on she went to Stuttgart. Agh.
 

Yes, iDo... 
Chuffed, blogging from an iPhone..
 

Tom van Zanten 
Last Sunday, the 24th of Feb, Tom van Zanten was born! 3680 grams of little sunshine. He's doing great, and so is his mum. Most of his days consist of sleep, drink, burp, sleep. Such a great life.
Veerle adores him and gives him sweet tender kisses all the time. Adorable.
 

amazing 
Blogging straight from my cell phone
 

Skype 
So nice. You can now reach me 24/7 through Skype.
Give it a go: My ID is ynzovz

 

Green Inc. 
Over the last few years I got more and more involved in the field of Corporate Responsibility, Sustainability, Green Thinking, however you want to call it. So recently I've said goodbye to my team at innocent drinks, and left them in capable hands, to be able to launch my own business consulting practice called Green Inc. 'Doing business with a bit of awareness' would be an OK translation.
I want to help companies and people leave this world in a better state for our kids to enjoy, and help them enjoy the process of improvement.
 

Freedom 
Spring is here. Unbelievable, but it just came knocking on our door this morning and personally delivered that sense of freedom that only one thing can give you: flipflops.
First rays of real sun and wham, on they went. Pale feet that still need to get used to walking on this primitive but most liberating form of footwear. Went out for a walk with the little one and gave her a monologue about the origing of havaianas. My mate Henk brought back a pair of baby-flipflops from Australia for Veerle to wear this summer. I can't wait for her to flipflop her way into summer happiness.
 

Berry forever 



 

Berry nice 
Just HAVE to blog this one:Niels, my colleague, and me will be paying a visit to Berry van Aerle tomorrow. Our new innocent smoothie is a Blackberries and Blueberries smoothie. All about berries. So we contacted the most famous Berry of them all; Berry van Aerle.
And he was more than happy to drink a smoothie with us tomorrow in Eindhoven.
Will keep you posted.
 

Born again 
Guess after more then two years it's about time to post a new item..
So what's it going to be, Dutch or English?
 

Web 
nu.nl/internet | Internet viert 35e verjaardag
 

Pieper... 
Als nieuw aanstormend entrepreneur zijn er een paar mensen die handig zijn om zomaar tegen te komen. Ik noem een Richard Branson, een Stelios, of bijvoorbeeld Roel Pieper. En op zich, als je dan een Pieper zomaar tegen het lijf loopt, is het geen belemmering als dat gebeurt in een sauna.
Maar gisteren, toen ik in een dampende sauna zat en Roel Pieper naast me ging zitten, durfde ik gezien de penibele situatie toch echt niet te zeggen:
"Goh, meneer Pieper, bent u ook zo gek op smoothies?..."
Denk dat het lastig uit te leggen valt voordat ie security roept....
 

Sipadan! 
Sipadan!
 

Duiken... 
In de Volkskrant van dit weekend, zit een 'Traject' bijlage die deze week compleet in het teken staat van duiken. Erg leuke artikelen, en mooie beschrijvingen van sommige van 's werelds mooiste duikplekjes.
En voor wie meer van vissen houdt, er staat ook in hoe je het makkelijkste een bom kan maken voor dynamietvissen...
 

Verkeerd verbonden... 
Tring, tring, tring....
"Ynzo van Zanten"
"Goedemorgen, is dit het Borstvoedingscentrum?"
"Uh..............................."
 

Inparkeren voor alle geslachten... 
klik hier voor parkeertest

Om nou eindelijk eens van die discussie af te zijn. Succes dames...
 

nu.nl/internet | Friese spellingscontrole voor Office XP 
KLIK: nu.nl/internet | Friese spellingscontrole voor Office XP

Vraag me af of de 'Start'-knop niet te breed wordt als je daar helemaal 'It Git On' neerzet...
 

Eerlijk zullen we alles delen 
nu.nl/algemeen | Doden en zieken in Vietnam na eten octopus

Weet je, los van de tragiek van het overlijden door wat calamares, was ik voornamelijk onder de indruk van het feit dat je één enkele octopus met maar liefst VIJFENTACHTIG MENSEN kan delen. Vijfentachtig mensen rond die ene barbecue met inktvis, als je daarover nadenkt dan schuif je toch minder snel vanavond je bord naar voren: "Mwah, ik zit vol..."...
 

Deze blijft geniaal... 
When you have an "I hate my job" day try this :

On your way home from work, stop at your pharmacy and go to the thermometer section. You will need to purchase a rectal thermometer made by "Johnson and Johnson". Be very sure you get this brand.
When you get home, lock your doors, draw the drapes, and disconnect the phone so you will not be disturbed during your therapy. Change to very comfortable clothing, such as a sweat suit and lie down on your bed.
Open the package and remove the thermometer. Carefully place it on the bedside table so that it will not become chipped or broken. Take out the material that comes with the thermometer and read it. You will notice that in small print there is a statement :

"Every rectal thermometer made by Johnson and Johnson is personally tested"

Now close your eyes and repeat out loud five times :
"I am so glad I do not work for quality control at the Johnson and Johnson Company."

Remember, there is always someone with a worse job than yours.
 

ABC-tje.... 
artikel uit krant van vandaag

OK, en wie betáált die vakantie??....
 

Timofeef 
Weet je wat de weervrouw net op de tv zegt?:
"Morgen kan het weer tropische temperaturen aannemen van wel dertig graden"

Mag ik even?

Woeha, woehaaa, WOEHAHAHAHAHAAAAAA.....

 

Back, for good? 
Na een paar erg relaxte dagen in Singapore bij Olaf en Marjo, die naast een onbegrensde gastvrijheid ook nog eens gezegend zijn met werkelijk een engeltje van een dochter, kleine Maarle, ben ik gisteravond op het vliegtuig gestapt naar Amsterdam. In mijn tas een lading DVD's die we gesmokkeld hadden uit Maleisië met behulp van kleine Maarle. Voor de jonge ouders in mijn omgeving; er zit een ideaal smokkelvakje achterin de MaxiCosi. Geniaal, geen douanier die de troon van kleine Maarle zou durven onderzoeken...
M'n vader, de goeierd, was voor dag en dauw opgestaan om mij vanmorgen van het vliegveld te halen. Dank pa!
Het nadeel van zonder problemen door de douane lopen (maar als er een god bestaat: Laat Mij Voor Eeuwig en Altijd Zonder Controle door de Douane Lopen, Amen), is dat je elke keer denkt 'verdorie, was ik nou toch maar even die electronicazaak in gelopen in Singapore'...
Heerlijk om vandaag de nederlandse lente/zomer te voelen. Precies zoals ik hoopte dat het zou zijn; terugkomen in een Oud Hollandsch zonnig Amsterdam.
Helaas is mijn meisje nog even op weg met de blauwe zwaan, maar dat geeft me een dagje om de jetlag weg te slapen. Niet dat ik normaal wél kan slapen in een vliegtuig, maar vannacht was dat simpelweg onmogelijk dankzij de hufter achter me die zijn vervroegde Parkinson los liet op mijn rugleuning.
Maar ja, het mag de pret niet drukken... Ik heb vandaag alle telefoons uit staan, want Ynzo is nog even bezig met het wereldrecord 'boterham met kaas' knagen.
 

Goodbye Thailand 
Vandaag, m'n laatste dag op Koh Tao, op waardige wijze afscheid genomen van Thailand. Mijn dag begon namelijk met een stevige 'Bumibols Revenge' (lokale tegenhanger van de mexicaanse versie genaamd Montezuma's Revenge). Was een eenmalige actie, dus ik kon een uur later gewoon weer op het strand liggen bakken. Normaal is een uurtje Thais strand genoeg voor een enkeltje Beverwijk, maar dankzij een blijvende belofte aan mijn meisje verbrand ik nooit meer. Ik MOET namelijk smeren tegenwoordig, en je weet nooit hoeveel spionnen zij heeft uitgezet hier op het strand.
Daarna al mijn rekeningen betaald die hier en daar uitstonden zodat ik morgen alleen nog maar een sleutel hoef in te leveren. Gek genoeg staat in Thailand namelijk je eten voor je neus voor je goed en wel de menukaart door hebt genomen, lezen ze je gedachten over wat je eigenlijk wilt drinken, maar blijft de meeste tijd altijd steken in het opmaken van de rekening. Eerst wordt alles voor een 5e keer overgeschreven op een doordrukvelletje, dan moet de prijs er bij gezocht worden (wat een hele toer is want meestal is die ene menukaart op dat moment in gebruik), dan moet de grootste rekenmachine van de wereld er bij gehaald worden, dan moet alles nogmaals nagerekend worden... Enfin, een hele operatie op zich.
Vanmiddag heb ik dan maar weer eens een Thaise massage genomen. Een bizarre, want ik zal het waarschijnlijk ook nooit leren. De eerste keer dat ik ooit een massage wilde was een paar jaar geleden met een stel vrienden in Bangkok. We kregen een thaise pyjama in de handen gedrukt. Dus ik strip me tot op Adam's kostuum uit om dat pakkie aan te trekken. Luid gegil in de tent, want ik had 'm kennelijk gewoon over ondergoed aan moeten trekken. Wist ik veel...
Maar vandaag kreeg ik een soort mini-handdoekje in handen gedrukt, en werd met een vingerwijzing naar de zwembroek bedoeld dat die uit moest. Ik dus schuchter strippen, getraumatiseerd door die ene keer in Bangkok, handdoekje zo goed en zo kwaad mogelijk om gedaan, en snel op de buik gaan liggen. Elke keer dat er een ander plekkie van het lijf moest worden gemasseerd werd op vakkundige wijze de 'onmasseerbare' lichaamsdelen aan de kant getikt. Ik heb me zelden zo kwetsbaar gevoeld. En geloof me, ze kon een boel schade aan doen, want god o god wat hebben die vrouwen toch een kracht in de handen. Nooit begrepen waarom er nooit een FreeFighter promotor op het idee is gekomen om een Thaise masseuse in de ring te zetten tegenover Conan The Destroyer, want ik weet wel wie er als overwinnaar uit de ring zou komen.
Nu nog even een kleine Singha drinken met m'n collega's en dan maar eens de tas gaan pakken. Morgen de ferry naar Samui.
 

Zomaar voor de weet... 
Even voor de mensen die graag weten wie in welk vliegtuig zit voor als ze weer op het journaal horen van een grote baard met smeulende veters in z'n gymschoenen:
Ik vlieg op 4 juni van Koh Samui naar Singapore met BangkokAir (PG503). Daar ga ik dan 2 dagen kwijlen met de nieuwste digitale camera's in mijn hand in de winkels, naar Mohan (ach, m'n kleermaker....), en met Olaf en Marjoleine proberen het wereldrecord Naan's knagen bij de Indier te verbeteren...
Vervolgens is het achterin de rij aansluiten bij de KLM vanaf zaterdag de 6e om terug naar huis te komen.
Meer nieuws als het er is....
 

Vive le roi! 
Het is gelukt, Ynzo is Divemaster! Gisteren de laatste dingen afgerond en ingeleverd en meteen een groot drankfestijn voor de kiezen gekregen met allerlei vrijgezellenfeestachtige taferelen. Gezellig, en goed voor 2 ibuprofen vanmorgen...
Ik ga nu proberen om naar Singapore te komen om vrienden te bezoeken waarna het weer huiswaarts is naar m'n meisje.
Ik kom er dus weer aan, tot snel!!
 

Vislucht 
Ik heb dus een hut naast het strand. Heerlijk. Af en toe hoor je een kokosnoot van enorme hoogte door de lucht suizen en met een enorme knal op de grond vallen als een soort smartbomb van de meest primitieve oersoort. Schijnen per jaar nogal wat doden door te vallen in de wereld (wie weet hoeveel, mag het mailen!).
Zo slingerend in m'n hangmat mezelf slechts nuttig makend als bloeddonor voor mijn vele huisgenoten, de muggen, kan ik genieten van een bloedrode zonsondergang op een mooie dag. Helaas is het weer wel een beetje aan het omslaan de laatste dagen, en het schijnt over het algemeen in juni helemaal een ramp te worden hier. Maar nu dus nog geen last van, anders dan wat hogere golven op de zee. Nu is het echter zo dat Sairee Beach, 'mijn' strand, beschermd wordt door een hele strook ondiep water met koraal. En in mei, ik werk naar de conclusie, zakt het waterpeil hier behoorlijk. (wederom, wie weet waarom mag het mailen). Op zich natuurlijk ook niet zo'n ramp. Maar helaas gaat een af en toe blootliggend stuk rif, of koraal, een vreselijke lucht afgeven. Dus naast de typische rondvliegende luchtjes van open Thais riool bij een landwind, gaat de tegenovergestelde zeewind nu er tegenin met een rottende vislucht.
Gelukkig maar dat ik de meeste tijd doorbreng onder water, kan ik niks anders ruiken dan de mufheid van het siliconen duikmasker....

M'n Amsterdamse buren Maarten en Annick zijn helaas alweer vertrokken. Ik kon ze overtuigen om een dagje langer hier te blijven, maar meer dan dat lukte me niet meer. Was erg gezellig, en leerzaam, want ik heb Maarten er zelfs van weten te overtuigen dat ook hij aan de knielange zwembroek moest tegenwoordig om nog mee te komen met de jeugd. En Annick, een zeer begenadigd zangeres, had op de eerste avond al het publiek aan haar voeten (letterlijk zelfs) toen ze de microfoon pakte van een 'Open Mic' avond.
'Oewimbawee oewimbawee oewimbawee'... (wie het nummer kent, wederom.....mailen maar)

Mijn DiveMaster cursus gaat zeer voorspoedig, want met een beetje mazzel ben ik morgen of de dag er na al klaar. Dan wellicht nog 1 cursus begeleiden er achteraan, maar dan zit het er echt al weer op.
Daarna wellicht nog even langs Olaf en Marjo in Singapore, als ik een vlucht kan krijgen, en daarna weer naar Amsterdam.

Is het al zonnig genoeg daar voor een makkelijke transitiefase??
 

Kleine wereld 
Ben vandaag met m'n buren op stap geweest. Buren? Ja, gewoon m'n buren uit Amsterdam! Hebben stop-over in Thailand, en wilden chillen op eiland. Nou, dat kan hier prima!
We hebben vandaag een stel motoren gehuurd en zijn naar een magnifiek baaitje gegaan. Zo van een ansichtkaart geplukt; wit strand, azuurblauwe zee, palmbomen, zweedse vrouwen...
Dus vandaag even vrij genomen na een drukke week. Gisteravond een assist bij een Advanced Open Water cursus afgerond met een behoorlijk hectische nachtduik. De instructeur zwom vooraan, en ik sloot de gelederen. De instructeur besloot om, na een al behoorlijk ruwe bootrit, om een tunnel tussen wat rotsen in te duiken. Helaas verloor halverwege de groep mensen iemand zijn voorman uit het oog. Hierdoor had ik opeens midden in een voor mij al redelijk onbekende grot een groep mensen om me heen die geen idee hadden waarheen ze moesten. Ik heb toen de leiding genomen en gelukkig weer makkelijk de uitgang gevonden. Gelukkig had die groep niet door dat ik daar zelf ook wel even om zat te zweten, want ik zag alleen maar rotsmuur om me heen...
Gelukkig merkte ik wel dat de instructeur redelijk had zitten zweten toen ie mijn groepje niet meer zag, dus hij had wel door dat dat beter had gekund van zijn kant.
Enfin, cursus afgerond, tevreden studenten, tevreden instructeur. Vandaag dus even lekker liggen bakken, en dan morgen weer duiken.
Wel blij dat ik vandaag iets meer van het eiland had gezien, want ik had moeilijk na een maand op Koh Tao terug kunnen komen zonder enig idee over hoe het er hier nou verder dan de duikschool uit ziet...
 

Blub 
Als dan zelfs mijn vader, die in zijn digitale 2e jeugd zit (of technisch gesproken dus zijn eerste), begint te mekkeren dat hij de informatiestroom op mijn weblog wat magertjes vindt, dan moet ik natuurlijk wel even achter de computer kruipen he...
Ik ben zo te zeggen 'lekker bezig'. Ram de theorie van de DiveMaster opleiding er doorheen zodat ik alleen maar daarna nog duiken hoef te doen, en ook om weer eens wat met de grijze cellen te doen want die hebben ook een tijdje stil gezeten.
De dagen bestaan uit lezingen, examens, en duiken. En sinds vandaag ben ik aan het assisteren in een Open Water opleiding (de eerste duikcursus die mensen doen), wat enorm leuk is omdat je op die manier weer even ziet hoe mensen reageren op de allereerste keer onder water te kunnen ademen en rondkijken.
Aangezien ik in een cirkel van 50 meter rond mijn hutje ongeveer alles heb wat ik maar kan wensen, had ik tot gisteren nog niets van het eiland gezien. Dus ben ik maar eens op stap gegaan om wat rond te kijken, maar moet eigenlijk nog eens een motortje huren of zo om de boel nog wat beter te verkennen. Gek genoeg kom ik daar gewoon niet aan toe, want ik ben toch ook nog wel wat uurtjes aan het lezen elke dag om de boel voor de volgende dag voor te bereiden. Het is allemaal erg leren op z'n Amerikaans, waar ik soms wel gek van wordt. Dus puur reproduceren, ipv nadenken.
'What is the most important thing to remember whilst diving?'
Uhhhhhhhhhhhhhhhhhh
'To breathe'
Sja, sjeeeeeeesus, zover kom ik ook nog wel zonder boeken.

Maar gelukkig heb ik een enorm goeie instructeur die ook langs de PADI-simpelheid kan kijken, en open staat voor wat diepere gesprekken over wat er allemaal bij duiken komt kijken, en ook alternatieven om tot hetzelfde doel te komen niet meteen aan de kant schuift maar die zelfs graag opzoekt om ieder z'n eigen manier van instructies geven te laten ontwikkelen.

Morgen ga ik voor het eerst een beetje 'les geven' aan diezelfde groep als vandaag, wat me leuk lijkt.
Stuk minder leuk is dat ik ook nog een keer een stel betalende klanten moet gidsen onder water, en als je mijn navigatiegevoel combineert met het feit dat ik gewoon graag een beetje doelloos onder water naar de visjes, de koraaltjes en de kleurtjes zit te staren, dan kom je een beetje tot de uitspraak die mijn mentor uitkraamde toen ik de vorige keer dat ik met iemand rond was gegaan weer boven water kwam en hij vanaf de boot naar me keek op honderd meter:
"Ayaaaaa, I hope he was chasing a whale shark, because otherwise he is fucked"
Enfin, kon beter op de navigatie dus, had echt helemaaaal niet door dat daar zo'n stroming stond...

Ben toch doorgegaan met mijn vruchteloze pogingen om wat Thais te leren, en kan inmiddels tot wat simpele uitspraakjes komen als 'Een grote fles water graag', 'Banaan', 'Heerlijk', 'Hallo' en 'Bedankt'.
Probleem blijft de kleine, edoch verdomd gevaarlijke, kleine intonatieverschillen. Zo is het eerste, de 'grote fles water' 'Nam Yai' (of in ieder geval zo uitgesproken, want het schrift ga ik niet aan beginnen). Echter 'Nom Yai' betekent (even netjes maken voor het geval dit uitgeprint naar mijn grootmoeder meegaat) 'Grote Borsten'. Dus dat maakt bij het bestellen nogal wat uit, en zeker in Thailand....
En ook het woord voor banaan ligt echt verdraaid dicht bij het woord voor mannelijk geslachtsdeel, en dat is al helemaaaaaaaaaal gevaarlijk als je dat bestelt...
Maar ja, de aanhouder wint, en zolang de meisjes achter de bar in de duiktent het fantastisch vinden dat ik zowel hun namen als de bestelling in het thais kan doen, ben ik tevreden.

'Aaaaaaah, Enssssooooo, Sawadeeee Kaaaaaa!!!'


 

Regen op Koh Tao 
Vannacht is het met bakken uit de hemel gekomen, wat ik heerlijk vond want daardoor was het ook meteen een stuk koeler. Dussss, vandaag voor het eerst in 15 jaar me verslapen. Werd om 07.08 wakker, terwijl we om 07.15 zouden vertrekken voor de eerste duik. In paniek naar de duikschool gesprint waar mijn groep al klaar zat. Was er om 07.10; zo zie je maar weer hoe handig het is om een hutje om de hoek te hebben...
Onze duiken gecancelled, dus de paniek was om niets. Eigenlijk vind ik dat wel ok vandaag, want dan kan ik de hele dag in m'n hangmat liggen studeren om de theorie zoveel mogelijk af te tikken. Vanmiddag dus maar meteen 4 tentamentjes doen, PADI-stijl (dus elke getrainde chimpansee kan ze halen..)

Inmiddels begin ik redelijk in een ritme te komen. 's Ochtends opstaan, naar duikschool hobbelen, paar duiken doen, gebakken mie, theorie doen, tentamentje doen, debriefing met instructeur, wat klusjes, boekje lezen, gebakken rijst, biertje, DVDtje kijken in chilltent, crashen onder m'n muskietennetje. Prima ritme.
Wel echt vreselijk jammer dat ik nu dit niet kan delen met Brecht, maar daarom zit ik maar wel elke dag achter internet om over de dag te vertellen.
Ook daar hebben ze trouwens weer een chillversie op gevonden hier, want er is een tent met computers op de grond. Lekker hangen met je mangoshake en chatten met verregende collega's. Prima idee.

Heb gisteren Kill Bill II gekeken hier in een hangtent. Erg geestig, want niet alleen kopieren ze de films al voordat ze uitkomen in de bioscoop, maar tegenwoordig weten ze in Azie zelfs al ondertitels er bij te plakken.
Men neme een illegale kopie, genomen ergens in een bioscoop of in een prerelease. Men neme een onderbetaalde chinees die ooit een keer een blauwe maandag op staatscursus Engels mocht, maar zijn tijd in de grote stad voornamelijk besteedde aan een stevige opium-pijp of ander gelijksoortig vertier. Men zette deze man achter een DVD-speler met een schrijfblokje en laat hem een film vertalen. Te geestig voor woorden echt. Niet 1 zin klopte, en sterker nog, als je puur de engelse ondertitels zou hebben gelezen zou je niet alleen een compleet ander verhaal overhouden aan de avond, maar daar ook nog eens echt geen biet van hebben begrepen.
Voorbeeld:
FILM: 'I'm going to burry you alive'
ONDERTITELS: 'I'm a blurry with the hive'

Dus eigenlijk was het kijken naar de ondertitels alleen al een fantastische avondbesteding. Ik heb liggen gillen van het lachen. Andere mensen waren voornamelijk op de film aan het focussen, dus wellicht heb ik hun vechtscenes goed verknald. Maar was leuk...

Ik probeer een beetje Thais te leren, maar dat is echt een onmogelijke opgave. Voor je het weet heb je gebakken mier met knie besteld, want het woord Kao kan je al op honderd manier uitspreken, met ieder weer honderd betekenissen gezien de context. Mooie opgave, maar ze vinden het wel echt leuk als je een woordje probeert. De Thai zijn ongelovelijk vriendelijk en sympathiek tegen zelfs de meest irritante buitenlander; alles gaat met een glimlach en alles gaat heel zorgvuldig. Een bakje koffie, al ik het een nescafeetje, wordt gemaakt door eerst heel rustig wat heet water te scheppen met een kopje, dat te gieten in een ander kopje, dan heel voorzichtig een zakje nescafe open scheuren, heel voorzichtig alles in het kopje tikken, rustig roeren, en dan met twee handen aangeven. Maakt dat je de ranzigheid van een bakje nescafe snel vergeten bent.
OK, ik ga weer achter de boeken, groeten!
 

Sawadee 
Ik ben op Koh Tao, en ik kijk mijn ogen uit. Het is net The Beach, letterlijk. Alleen maar ontspannen lui, allemaal in Thaise vissersbroek (inmiddels in alle modieuze vormen te krijgen), en overal halfnaakte zweedse vrouwen. Maar ik ben hier voor het duiken he...
Dus morgen begin ik met mijn Divemaster opleiding onder toezicht van een van top tot teen betatoeeerde Thai genaamd Jude...
Heb ook een hutje voor de komende 3 dagen, en daarna ga ik op zoek naar iets anders, maar dat moet hier geen probleem zijn. Als ik maar mijn hangmatje kan ophangen...
Later meer, inhoudelijker, nieuws. Groeten!
 

Welcome to Koh Samui 
Was even vergeten hoe tropisch zweterig Azië kan zijn. Het is net of ik een pot Rinse Appelstroop over me heen gegoten heb gekregen in een vreemd Thais ritueel. Ik zit momenteel op Koh Samui. Voelt vertrouwd omdat ik hier 3 jaar geleden ook al eens was met mijn jaarclub, maar ook weer heel vreemd omdat ik nu in m'n eentje hier zit.
Gisteren heeft Brechtje me naar Schiphol gebracht. Speciaal haar blauwe pakje aangedaan voor me zodat je meekon tot aan de gate. Ik vond het echt vreselijk om haar na een half jaar 24/7 samen nu achter te laten om zelf op pad te gaan. Maar voor mijn gevoel moest ik nog even dit staartje aan m'n sabbatical geven om het compleet te maken.
Het vliegtuig was verbazingwekkend leeg. Slechts iets van 100 passagiers op een vliegtuig wat er wel 400 aan kan. Dus languit op 4 stoelen kunnen liggen, en zowaar wat geslapen.
Toen op Bangkok meteen naar de lowcostcarrier gegaan waar ik een vlucht had geboekt naar Koh Samui. Kon 20 minuten later al weg met een eerdere vlucht. In je eentje reizen heeft dus ook zo zijn voordelen...
Ik overnacht nu vanavond op Koh Samui en ga morgenochtend met de boot door naar Koh Tao waar ik m'n DiveMaster opleiding ga doen.
Ik heb een hutje voor vanavond in een redelijk dubieuze tent, want of er zijn hier relatief veel 'gemengde' huwelijken, of het Phuket-virus heeft hier ook toegeslagen wat inhoudt dat er veel meisjes van plezier zijn. Is mij vorige keer niet opgevallen hier, maar dat kan er ook aan liggen dat ik toen 5 dagen van Ibuprofen naar Singha ging in een roes.
Ben erg benieuwd hoe Koh Tao er uit ziet, ik hou jullie op de hoogte. Kan iedereen ondertussen vaak een pakje koekjes door de bus gooien bij mijn meisje, want dat is meestal de beste troost voor haar.
 

Tijd voor komen, tijd voor gaan... 
Beetje later dan verwacht, maar de tijd om weer de tas te pakken is weer aangekomen. Ik ga deze week naar Thailand. Naar de duikfabriek van zuid-oost Azië om precies te zijn: Koh Tao. Zoals altijd met duiken was het weer onmogelijk om een beetje eenduidig te horen wáár ik nou het beste mijn DiveMaster opleiding kon gaan doen. Dus dan lijkt Thailand me een prima keuze. Goede combi van bellen blazen onder water en fried noodles knagen in m'n hangmat.
Toch moet ik er nog erg aan wennen om nu zonder m'n meisje op stap te gaan; denk dat ik de eerste dagen erg tegen onschuldige mensen om me heen aan het kleppen ben om toch een klankbord op te zoeken...
Maar ja, ik wil wel gebruik maken van de tijd die me nog resteert voordat ik me weer in een, inmiddels flink te ruim, grijs pak moet hijsen. En daarnaast waren zo zoetjes aan wel bijna alle klusjes in en om het huis gedaan.
Enfin, de Teva's moeten gepoetst worden, de zwembroek gestreken, en de hangmat opgevouwen. Kan me weinig anders indenken wat ik mee moet nemen. Een stapel boeken wellicht, en ibuprofen voor na de Full Moon Party op het naastgelegen eiland Koh Phangan.
En dan hopen dat de blauwe zwaan nog een plekje voor me over heeft overmorgen of zo. Even Bangkok aanraken, maar denk dat ik meteen doorga naar het eiland. Heb al wat gemaild met een duikzaak, maar ga dan even rondkijken nog. En dan zo snel mogelijk beginnen met de opleiding, want die duurt tussen de vier en zes weken. Vervolgens hoop ik dat Brecht een vlucht die kant op kan krijgen zodat we weer een paar dagen met elkaar hebben en ik met haar terug kan. En dan hopelijk óók nog eens vanuit Singapore zodat ik daar Olaf en Marjo nog even kan bezoeken. En m'n kleermaker uiteraard, want het is weer tijd om een verkeerd pak te laten maken of zo.
 

Ice ice baby... 
Ik lees net een artikel over de top 5 van meest vreselijke nummers aller tijden.
1. We built this city -- Starship
2. Achy breaky heart -- Billy Ray Cyrus
3. Everybody have fun tonight -- Wang Chung
4. Rollin -- Limp Bizkit
5. Ice Ice baby -- Vanilla Ice

Kijk, het eerste nummer kan ik volledig inkomen, zeker gezien het feit dat deze verkiezing in de VS werd gehouden en Gerard Joling's 'Ticket to the Tropics' daar niet echt zal zijn doorgekomen.
Maar mijn god, wat ben ik beroerd van nummer 5. Ice, OP VIJF!! De man is een meester, een muzikale Jesse James, His Royal Coolness. Ok, ok, wellicht was hij zijn tijd ver vooruit met zijn turkse broeken en geperoxydeerde strakke kuif, maar laten we eerlijk zijn; met het eerste knalde Mc Hammer de hitlijsten in, en die kuif heeft Kayagoogoo ook geen windeieren gelegd!
Vanilla Ice, U hebt mijn generatie geleerd om het kickstarten van de Puch Maxi op de dansvloer in praktijk te brengen. Voor mij staat U altijd op de eerste plaats in de ranglijsten...
 

Ich bin ein Holländer 
Weet je, ik was net weer eens een stukje aan het rennen. Was al een half jaar niet gebeurd, dus het zette me aan het denken. Niet zozeer over het nut van fysieke inspanning, en hoe slecht dat voor het milieu is en zo gezien de hoeveelheid extra douchen en wasjes met sportspullen, maar over iets wat je altijd overkomt tijdens het reizen.
Tijdens een vakantie, en soms ook wel gewoon in die Heimat, krijg je namelijk altijd van die nationalistische gesprekken. "Oh ja, en wat voor goeds is er dan ooit uit Nederland gekomen?", en dat soort dingen.
Nu ben ik zelf erg dualistisch hier in. Aan de ene kant sta ik vooraan in de rij om, voornamelijk, het weer af te zeiken, en (opmerkelijk genoeg) de negativiteit van de Hollander eens goed negatief in het spotlicht te zetten. Maar aan de andere kant probeer ik dan toch wel het vaandel hoog te houden door te beginnen over Oranje (niet altijd handig om over het bloedmooie lobje van Bergkamp te beginnen tegen een Argentijn trouwens. En het overkwam me ook een keer in de auto dat men mij vroeg wie dan wel de beste voetballer aller tijden was, en dat ik echt niet op iemand anders dan Pelé of Cruyff kon komen. Ook niet handig in Argentinië. Ze keken me aan alsof ik van een andere planeet kwam. Hoe kon ik in godesnaam Pluisje echt helemaal over het hoofd zien...). Maar veel verder kom je dan ook niet. Kraijcek, 2 Unlimited, of Jantje Smit scoor je niet echt mee, laat staan de Venga Boys of de Golden Earring.
Helaas kan je tegenwoordig voormalig scorende argumenten als wereldzee-veroveringen, de uitvinding van de cassette en de CD, Marco van Basten en Roed Goellit weer in de kast stoppen. Want zodra een buitenlander dan rollend over de grond gaat counteren met Jamai op wereld-Idols, onze Zweinstein (Hogwarts) bewonende premier die keffend op schoot van Sjors Bush springt, of Rudi Carell, dan ben te toch gewoon uitgepraat? Vlaggetje van je rugzak aftornen, verlies nemen, en af en toe een Belgisch accent aannemen. Dat is dan de enige oplossing.
 

Creepy 
Klaar voor creepiness?
Ik kijk net even in een laatje waar een paar ouwe horloges van me liggen. Er waren een stel die zeker nog liepen voordat we op reis gingen. Twee horloges, compleet verschillende, zijn gestopt met lopen. Niet zo gek, een batterijtje kan opraken. Maar wat wel erg gek is, is dat ze allebei op exact hetzelfde moment zijn gestopt met lopen.
Veertien minuten over drie.
Heeft iemand wellicht een toevoeging aan deze twilight zone zaak? Een belangrijke gebeurtenis het afgelopen half jaar die stomtoevallig op exact dat tijdstip plaats vond?
Ben benieuwd.
 

Easy peasy 
Vreemd. Vlak voordat we 'terug kwamen', had ik nog heel erg de drang om weer meteen naar Azië te vertrekken. Maar nu dat we een paar weken thuis zijn, vind ik het eigenlijk wel ok om dat lange lijstje met ToDo's af te strepen. Niet dat daar nou 'wereldvrede creëren' of zo op staat, maar 'plantenbakken maken' is toch ook een heel doel op zich...
Denk wel dat het zal gaan beginnen te kriebelen binnen een paar weken, en dan pak ik de knapzak wel weer op. Indonesië is een beetje afgevallen als duik-oord voor me, want ze eisen sinds februari een visum. Geen ramp om te krijgen, maar ten eerste is het voor maximaal een maand, en ten tweede kreeg ik een beetje 'zak-er-maar-in' gevoelens toen ik het aanvraagformulier las. Krijg ik altijd als ik het gevoel heb dat ze me liever ergens niet hebben. Dan neem ik mijn rupia's wel naar Thailand of Maleisië of zo.
 

Hurt me plenty, baby 
Kennelijk was het tijd om Ynzo eens even flink te straffen voor al het geluk van het afgelopen half jaar. Na 2 dagen heerlijke skiën in een zonovergoten Tignes, besloot zich een fijne ontsteking te vormen op mijn wang. Die werd zó enorm, of ik moest gewoon nog harder boete doen, dat ik daar een knallende abceskoorts van kreeg. Dus dinsdag lag ik met 39,5 graden koorts op bed. Toen Bas mij zag sleepte hij me resoluut mee naar de arts waar ik volgestopt werd met allerlei antibiotica.
5 maanden lang niet één keer ook maar aan de dunne geweest, en dan krijg je dit...
Uiteindelijk heeft het maar 2 dagen gekost, maar op dit moment loop ik wel rond met een soort waddenzee-proefboring in mijn wang (Ça c'est ne pas un inflamation, Ynzo, ça c'est un hyperinflamation....), dus zal je me voorlopig niet in de disco vinden. Daarnaast moet ik nog die hele snoepwinkel van de franse arts doorslikken, dus hou je wijn ook maar in de kast...


 

Hoogtevrees 
Na geslaagde pogingen in de Andes, ga ik nu een week op hoogtestage in de Fransen Alpen; Tignes. Eens kijken hoe het met de rode bloedlichaampjes is gesteld.....
 

WebLog heet dat... 
Voor de mensen die op zoek zijn naar het reisverslag van onze trip door Latijns Amerika; klik op die link bovenin en je krijgt nu een nieuw balkje te zien waarin je kan kiezen voor het verhaal of de foto's.
Deze pagina gaat nu maar verder als dagboek van wat er dan ook gaat komen de komende maanden.